បើខ្ញុំធ្វើសៀវភៅវិទ្យាសាស្ត្រសរសេរជាភាសាខ្មែរខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើមានអ្នកណាទិញសៀវភៅក្រដាសទេ? ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើវានឹងលក់បានប៉ុន្មាន? ខ្ញុំទន្ទឹងរង់ចាំយោបល់របស់អ្នក។

តើមិត្តភក្តិខ្ញុំនៅកម្ពុជាសុខសប្បាយជាទេ? មានពេលមួយមានគម្រោងវិទ្យាសាស្ត្រនិងគណិតវិទ្យាមួយហៅថា STEPSAM ដែលជាកម្មវិធី ODA អនុវត្តដោយ JICA ។

ខ្ញុំមួរ៉ាយ៉ាម៉ាបានមកប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ ២០០២ ដើម្បីធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុន STEPSAM ។ បន្ទាប់ពី STEPSAM បានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ ២០០៥ ខ្ញុំនៅតែស្នាក់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាហើយក៏បានធ្វើការឱ្យ STEPSAM II ពីឆ្នាំ ២០០៨ ដល់ ២០១២ ផងដែរ។ មិត្តភក្តិនិងអ្នកស្គាល់ខ្ញុំជាច្រើននៅកម្ពុជាគឺជាមនុស្សដែលខ្ញុំបានស្គាល់នៅពេលនោះ។ ហើយពួកគេជាច្រើននៅតែរួមចំណែកក្នុងការអប់រំវិទ្យាសាស្ត្រនៅកម្ពុជា។

បន្ទាប់ពីនោះខ្ញុំបានរៀបការជាមួយអ្នកស្រីសង្វាដែលខ្ញុំបានជួបនៅស្ទេបសាំហើយពេលខ្ញុំរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងគម្រោងអប់រំរបស់អង្គការ JICA នៅប្រទេសរវ៉ាន់ដាអាហ្វ្រិកចាប់ពីឆ្នាំ ២០១៣ បន្ទាប់មកនៅឆ្នាំ ២០១៤ ខ្ញុំបានអង្គុយនៅកៅអីអ្នកដំណើរ រថយន្តដែលរអិលធ្លាក់ពីលើផ្លូវចូលទៅក្នុងជ្រោះមួយបានសម្លាប់អ្នកដំណើរម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដំណើរទាំង ៧ នាក់។ ខ្ញុំមានសំណាងដែលត្រូវបានជួយសង្គ្រោះប៉ុន្តែខ្ញុំបាក់ឆ្អឹងនិងខូចខាតដល់ឆ្អឹងកងខ្នង។ ជាលទ្ធផលពាក់កណ្តាលខាងក្រោមនៃរាងកាយរបស់ខ្ញុំបានពិការទាំងស្រុង។ ជាលទ្ធផលខ្ញុំក្លាយជាអ្នកប្រើប្រាស់រទេះរុញ។

បន្ទាប់ពីឧបទ្ទវហេតុនេះខ្ញុំត្រូវបានគេនាំមកពីអាហ្វ្រិកមកប្រទេសជប៉ុនដេកលើគ្រែហើយចំណាយពេលមួយឆ្នាំនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ។ នៅពេលនេះ Sangve ដែលកំពុងធ្វើការនៅភ្នំពេញបានឈប់ពីការងារហើយមកប្រទេសជប៉ុនដើម្បីមើលថែខ្ញុំ។ នៅឆ្នាំ ២០១៩ ទីបំផុតខ្ញុំនិងសង្វាបានត្រលប់មកផ្ទះរបស់យើងវិញនៅភ្នំពេញហើយបានបន្តជីវិតរបស់យើងឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកនៅខែមីនាឆ្នាំ ២០២០ នៅពេលដែលខ្ញុំនៅប្រទេសជប៉ុនកូវីដ ១៩ បានពង្រីកហើយខ្ញុំត្រូវចំណាយពេលមួយឆ្នាំនៅតូក្យូ។ នៅខែមេសាឆ្នាំ ២០២១ ខ្ញុំបានត្រលប់មកភ្នំពេញម្តងទៀត។ Sangva និងខ្ញុំទាំងពីរធ្វើបានល្អ។

ឥឡូវនេះខ្ញុំមានសំណាងគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការរស់រានមានជីវិតខ្ញុំកំពុងគិតអំពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើបន្ទាប់។ កាលពីឆ្នាំមុននៅប្រទេសជប៉ុនខ្ញុំបានសរសេរសៀវភៅអំពីប្រទេសដែលខ្ញុំបានធ្វើការដូចជាកេនយ៉ាហ្វីលីពីនកម្ពុជារវ៉ាន់ដានិងអំពីជនពិការ។ ខ្ញុំបានសរសេរវាជាភាសាជប៉ុននិងជាអ្នកបោះពុម្ពតូចមួយក្នុងចំណោមអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយជប៉ុនរាប់រយនាក់ដែលបានបោះពុម្ពនិងលក់បានប្រហែល ២០០០ ច្បាប់។ វារកលុយបានតិចតួចប៉ុន្តែវាជាបទពិសោធន៍ដ៏ល្អសម្រាប់ខ្ញុំដែលអាចផលិតសៀវភៅបាន។
超えてみようよ! 境界線 | 村山 哲也 |本 | 通販 | Amazon

ដូច្នេះផែនការបន្ទាប់របស់ខ្ញុំគឺសរសេរសៀវភៅសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា។ វានឹងមិនក្លាយជាសៀវភៅសិក្សាសម្រាប់សាលារៀនទេ។ ខ្ញុំស្រមៃថាសិស្សវិទ្យាល័យនិងមហាវិទ្យាល័យឬគ្រូវិទ្យាសាស្ត្រជាអ្នកអាន។ ខ្ញុំចង់ធ្វើសៀវភៅមួយដែលមនុស្សដែលចង់អានវាអាចទិញនៅហាងលក់សៀវភៅដោយប្រើលុយផ្ទាល់ខ្លួន។

នៅប្រទេសកម្ពុជាសៀវភៅមិនសូវលក់ដាច់ទេ។ ទោះបីជាអ្នកធ្វើសៀវភៅក៏ដោយវាត្រូវបានចម្លងភ្លាមៗ។ ដូច្នេះទោះបីជាអ្នកសរសេរសៀវភៅហើយលក់វាក៏ដោយអ្នកស្ទើរតែមិនអាចរកប្រាក់បានទេ។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលដែលថ្ងៃនៃសន្តិភាពបន្តនិងជីវិតរបស់ប្រជាជនកាន់តែមានភាពសំបូរបែបវាហាក់បីដូចជាយុវជនដែលអានសៀវភៅនៅទីបំផុតបានធំឡើងបន្តិចម្តង ៗ ។

ចំនួនសៀវភៅខ្មែរដែលដាក់លក់នៅតាមបណ្ណាគារនានាក្នុងរាជធានីភ្នំពេញក៏កំពុងកើនឡើងផងដែរ។ ដូច្នេះខ្ញុំមានសុទិដ្ឋិនិយម។ ខ្ញុំស្មានថាអ្នកអានខ្លះនឹងចំណាយលុយសម្រាប់សៀវភៅរបស់ខ្ញុំប្រសិនបើខ្ញុំអាចសរសេរសៀវភៅអន្តរកម្មដោយជោគជ័យ។

អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងគិតចង់សរសេរគឺសៀវភៅអំពីវិទ្យាសាស្ត្រ។ វានឹងមិនមែនជាការបកប្រែសៀវភៅបរទេសនោះទេប៉ុន្តែជាសៀវភៅដែលសរសេរសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជាតាំងពីដើមរៀងមក។ ខ្ញុំមិនអាចសរសេរជាភាសាខ្មែរពីដំបូងបានទេ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំនឹងប្រើហ្គូហ្គលបកប្រែហើយក៏សុំមិត្តខ្ញុំខ្លះជួយខ្ញុំបកប្រែការសរសេររបស់ខ្ញុំទៅជាភាសាខ្មែរ។ សៀវភៅដំបូងដែលខ្ញុំនឹងសរសេរគឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រវិទ្យាសាស្ត្រ។ ចំណងជើងនៃជំពូកទីមួយគឺ “វិទ្យាសាស្រ្តក្នុងសម័យអង្គរ “ ។ ចុះអ្នកវិញតើអ្នកចង់អានវាទេ?

ដូចគ្នានេះផងដែរខ្ញុំចង់ចូលរួមមិនត្រឹមតែក្នុងការសរសេរប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងក្នុងការផលិតនិងការចែកចាយសៀវភៅផងដែរ។

សៀវភៅរបស់ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមានដើមកំណើតប៉ុណ្ណោះទេថែមទាំងជាទម្រង់វិទ្យាសាស្ត្របរទេសនៅបរទេស។ ឧទាហរណ៍តើអ្នកស្គាល់សៀវភៅល្បីដែលមានឈ្មោះថាសត្វល្អិតរបស់ហ្វាបរ៉េដែរឬទេ? លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Fabre បានសង្កេតឃើញពីជីវិតរបស់សត្វល្អិតបានយ៉ាងល្អហើយបានសរសេរសៀវភៅនេះជាង ១០០ ឆ្នាំមុន។ វាគឺជាបុរាណប៉ុន្តែវានៅតែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។ សព្វថ្ងៃនេះនៅតែមានមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តអានវា។ ដើមរបស់វាជាភាសាបារាំង។ តើអ្នកដឹងទេថាមានភាសាខ្មែររួចហើយ? បើមិនទាន់ទេខ្ញុំចង់បកប្រែវាហើយបោះពុម្ពផ្សាយ។

ខ្ញុំក៏ចង់ធ្វើសៀវភៅដែលសរសេរដោយអ្នកខ្លះដែរ។ខ្ញុំអាចសុំសរសេរសៀវភៅរបស់អ្នកនៅថ្ងៃណាមួយ។

តម្លៃសៀវភៅរបស់ខ្ញុំគឺប្រហែលប្រាំដុល្លារក្នុងមួយសៀវភៅខ្ញុំគ្រោង។ ខ្ញុំចង់បង្កើតប្រព័ន្ធមួយដែលប្រសិនបើខ្ញុំលក់សៀវភៅមួយក្បាលខ្ញុំរកបានមួយដុល្លារក្នុងហោប៉ៅខ្ញុំ។ ប្រសិនបើខ្ញុំលក់សៀវភៅ ១០០ ក្បាលខ្ញុំរកបាន ១០០ ដុល្លារ។ បើខ្ញុំលក់សៀវភៅ ១០០០ ខ្ញុំរកបាន ១០០០ ដុល្លារ។ បើខ្ញុំមិនលក់សៀវភៅយ៉ាងតិច ១០០០ ក្បាលទេខ្ញុំនឹងមិនអាចរកស៊ីបានទេ។

ឥឡូវនេះអ្នកបានអានមកដល់ហើយតើអ្នកគិតយ៉ាងណា? តើអ្នកគិតថាសៀវភៅក្រដាសគឺជាគម្រោងពិបាកទេ? តើអ្នកគិតថាសៀវភៅក្រដាសនឹងពិបាកដូចគម្រោងឬតើអ្នកគិតថាវាល្អប្រសើរជាងក្នុងការពិចារណាសៀវភៅអេឡិចត្រូនិក? ក្នុងករណីនោះតើខ្ញុំអាចរកប្រាក់ចំណេញដោយរបៀបណា?

គម្រោងនេះគឺជាគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំមិនមែនជាគម្រោងរបស់អង្គការ JICA ទេ។ ដូច្នេះខ្ញុំចង់គិតដោយសេរីនិងរកវិធីល្អ។

បើពេញចិត្តសូមបញ្ចេញមតិដោយសេរី។ ខ្ញុំត្រូវការដំបូន្មានរបស់អ្នកខ្លាំងណាស់ ខ្ញុំទន្ទឹងរង់ចាំអានយោបល់របស់អ្នកនិងការផ្តល់យោបល់និងដំបូន្មានណាមួយ។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងចាប់ផ្តើមគម្រោងនៅឆ្នាំ ២០២២ ឬ ២០២៣ ខ្ញុំកំពុងរៀបចំវាបន្តិចម្តង ៗ ។
សូមរង់ចាំទស្សនាដោយមេត្រី។ ហើយនៅពេលសៀវភៅរួចរាល់សូមទិញហើយអានវា។ ដូចគ្នានេះផងដែរសូមណែនាំវាដល់សិស្សនិងមិត្តភក្តិរបស់អ្នកដោយភាពស្មោះត្រង់។

សូមអរគុណចំពោះការអានរបស់អ្នកដល់ទីបញ្ចប់។ ជួបគ្នាឆាប់ៗនេះមិត្តទាំងអស់គ្នា!